| Parichat's profile:*The expected place is ...PhotosBlogLists | Help |
|
August 07 things to be realizedมันเป็นความคิดที่ผุดขึ้นมาตอนอ่านหนังสือสอบ ชนิดที่ว่าคงไม่มีใครหนักไปกว่าเราได้อีก
คำถามมันก็ผุดขึ้นมาว่า "เรากำลังทำอะไรอยู่วะ?" ตามมาด้วยประโยค "ทำไม" ล้านแปด
เราท่อง หลุม ร่องฟันไปทำไม แล้วทำไมเราต้องมาเรียน Peptic ulcer จนกระทั่งไปถึง Hemorhoid.
ทำไมเราต้องพาตัวเองมาอยู่ในที่ ที่หนัก ขนาดนี้ โดยที่เราไม่จำเป็นต้องเป็นอยู่อย่างนี้ก็ได้
"นี่เรากำลังทำอะไรอยู่?"
อ่านหนังสือเพื่อไปสอบในวันรุ่งขึ้น แล้วก็กลับมาอ่านๆๆอีกเพื่อสอบต่อ เป็นวงจรอุบาทว์
วิชาที่ไม่ชอบ อาชีพที่ไม่เคยใฝ่ฝัน
ดูเหมือนคำเหล่านั้นจะเป็นแค่ข้ออ้าง........
............ในตอนที่เรากำลังถามตัวเองอยู่ว่า เรากำลังทำอะไรอยู่ นั่นเพราะเรากำลังถูกกำหนดโดย Course outline ของคณะ
ชีวิตที่ไม่มีเป้าหมายไปกว่า เก็บหน่วยกิจให้ครบ แล้วรอ outline ปี4 ออก ต่อไป
เพื่ออะไร? นี่เรากำลังสบายจนเคยชินไปรึเปล่า? ใช้ชีวิตไปวันๆ
เมื่อไม่มีเป้าหมาย ก็เลยต้องเหนื่อยกับการเดินๆๆๆไปอย่างไม่สิ้นสุด ไม่มีจุดจบ
ไม่มีที่..ที่ให้...ใจ...ได้พัก และที่สำคัญกว่านั้น เราไม่ได้หนักอยู่คนเดียว...ทุกคนก็เป็นเหมือนๆกัน
things to be realized. TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://the-unexpected.spaces.live.com/blog/cns!CDBB45504324153D!1121.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|