:*The expected place is the unexpected space*:

กังวล เป็น เวิร์บรึเปล่า?

 

เรากังวลมากๆ มากจนอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง

 

เรารู้ว่าเราทำผิด และจะเป็นผิดอาญาได้ถ้านี่เกิดขึ้นเมื่อเราเรียนจบ

 

แต่ที่ผ่านๆมา ใครเค้าก็ทำกัน

 

อาจารย์ไม่เห็นจะจับได้

 

พอเราปึ๊บ....ทำเป็นรู้ทันขึ้นมาทันที

 

รู้สึกแย่

 

ทั้งที่ก็บอกตัวเองแล้ว ว่าไม่ทำก็ได้

 

ทำไมถึงทำลงไปนะ

 

เฮ้อ....นี่ขนาดเรื่องเล็กๆ ยังทำให้เป็นถึงขนาดนี้

 

อีกหน่อยรักษาคนไข้...คงต้องคิดให้รอบคอบกว่านี้เป็นล้านเท่าตัว

 

เครียดว่ะ

 

เฮ้ออออออออออออออออออออออออออ

มันก็ถูกของคุณ

ที่บอกว่า...มันไม่ดีอย่างนั้น นี้ โน้น

 

แต่คนที่เลี้ยงความฝันมาด้วย....อย่างฉัน

เมื่อได้ฟังครั้งแรก ก็คงโมโหเป็นธรรมดา

 

แต่พอได้กลับไปคิดทบทวน

สิ่งที่คุณพูดมันก็เป็นความจริง

และสิ่งที่ฉันเคยเชื่อตลอดมามันก็เป็นความจริงเหมือนกัน

ไม่ว่า....จะเฮงซวยซักเท่าไร

ฉันก็ยังสนใจในความเฮงซวยนั้น

ยังคงอยากจะไปรับรู้ด้วยตา และสัมผัสด้วยตัวของตัวเอง

แต่จะระวังตัวให้มากขึ้น

ขอบคุณสำหรับความหวังดี

 

มันก็ถูกของคุณ

ฉันว่าคนของ.....นั้น ไม่ได้น่าชื่นชมหรอก

แต่พอได้คิด

สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกโกรธ

สิ่งทีฉันลุกขึ้นมาปกป้อง

ไม่ใช่ สิ่งมีชีวิตของ.........

แต่มันเป็นสิ่งไม่มีชีวิตล้วนๆ

ดนตรี ธรรมชาติ วัฒนธรรม ที่ดูมีชีวิตชีวา เกินกว่าที่ไหนๆ และเกินกว่าที่จะเชื่อว่าคนเย็นชากลุ่มหนึ่งจะสร้างมันขึ้นมาได้

นั่นคือสิ่งที่ฉันสนใจ

 

ก็แค่นี้

ถ้าไม่ได้เขียนคงไม่สบายใจ

 You're right

thanks for that.

ไม่รู้ว่านานเท่าไรแล้ว ที่คนเลิกเล่น space แล้วหันไปนิยม Hi5

 

ไม่รู้ว่านานเท่าไรแล้วเหมือนกันที่เราเลิกอัพ space ไป

 

เวลาผ่านไปเหมือนสายลมพัดที่ไม่หวนกลับ

 

จิตใจคนเราก็ควรเป็นอย่างนั้น แต่กลับไม่ใช่

 

ช่วงชีวิตของคนเราคงจะมีบ้างที่ ระดับของความรู้สึกมันอยู่ที่ ศูนย์

ประสาท sensory มันคงเสียหน้าที่ไป เพราะนอนดึกมาหลายอาทิตย์

 

รู้สึกเนือยกับชีวิต

 

ความรู้สึกที่เท่ากับศูนย์นี่มันไม่ดีเลย

ถ้าติดลบ อย่างน้อยเราจะได้ร้องไห้  เสร็จแล้วมันก็จะหาย

ถ้าเป็นบวก เราจะได้สดใสเริงร่า

 

แต่นี่มัน เป็น ศูนย์

 

กินขนม นมเนย กินๆๆๆๆๆๆๆนึกว่าจะแก้เบื่อได้แต่มันก็ไม่ใช่ทางออก

เล่นเนทๆๆๆๆๆๆๆ  เล่นๆๆๆๆ ก็เนือย

ดูทีวีก็เบื่อ

อ่านหนังสือเรียน  ถ้าอ่านได้รู้เรื่องก็รู้สึกดีนะ แต่ว่า มันก็ยังศูนย์อยู่ดี

 

นี่เราจะเข้าข่ายเป็นจิตเภทมั๊ย? ถ้าบอกว่า ชีวิตเราตอนนี้เหมือนขาดสีสัน

ไปเรียนแบบไม่มีความคาดหวังอะไร

นั่งฟังอาจารย์สอนได้ทั้งคาบไม่หลับก็บุญแล้ว

เรียนเสร็จกลับหอ ไม่มีความรู้อยากทำอะไรเป็นพิเศษ  มันมีแต่สิ่งที่ถูกบังคับว่าต้องทำๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

อะไรที่ทำแล้วผิดพลาดก็ยังคงย้ำคิดย้ำทำ

สงสารเซรีบรัมก็สงสาร

แต่ใจมันชินกับนิสัยแย่ๆแบบนี้ ชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นจนดูถูกคุณค่าที่ตัวเองมี

ทั้งที่ส่องกระจกทุกวันก็ยังไม่เคยเห็นมัน

เฮ้อออ

 

มันเป็น Routine ที่น่าเบื่อแบบนี้มาซัก สอง สามอาทิตย์แระ

กลับไปวุ่นวายเหมือนตอนกำลังทำวซ่ายังดีซะกว่า

 

ชีวิตมันขาดแรงบันดาลใจ

บวกกับความใจร้อน

 

เฮ้อ

 

เอาเถอะ

 

ถ้ามันเป็นแค่เพียงสายลมจริงอย่างว่า

 

เดี๋ยวเดียว ลมฤดูร้อนก็คงมาพัดพาเอาความรู้สึกลอยต่ำนี่ไป

แค่ปล่อยให้ความรู้สึก สวิงไปกับสายลม....................

 

หล่ะนะ

 

FISH

I dunno wat am i do'in

 

i feel a bit bad, no causes, no reason, spontaneously.

 

shiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii t

 

wat should i do rgt nw huh?

 

fell down, let me down down down.

 

i thought i dun it best, funniest, but

all was different.

 

do i need s' help? nope it cann't help though i really need.

 

sucks!!

 

wat should i do rgt nw huh? be strong? no i didn't feel weak.

be cheerful? may be.... Herrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!

 

I need s' silent place and mind.

 

I feel Jid tok! ya know huh? jid tok means jid tok

suck! if you don't understan, you're not Thai.

and not-Thai ppl are not allowed to read my blog!!!

 

GET OUT!!!

 

am i serious?

 

Nope at all

 sorry, GOMEN.